1
เค้าว่ากันว่าคนไทยมีน้ำใจ
2
เมื่อประมาณสองอาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนผมคนหนึ่งได้มีนัดไปสัมภาษณ์งาน
ด้วยความที่เป็นหญิงเอวบางร่างน้อย จึงแต่งตัวสวยเต็มที่
เผื่อว่าคนสัมภาษณ์จะเกิดความประทับใจ เพื่อนผมเดินทางไปสัมภาษณ์ด้วยรถส่วนตัวครับ
ด้วยความที่บริษัทไม่มีที่จอด จึงต้องมาจอด ณ ลานจอดรถบริเวณใกล้เคียง
เพื่อนผมขับวนไปมาด้วยความกังวลใจ เพราะใกล้เวลานัดแล้ว แต่ยังหาที่จอดไม่ได้ซักที
แล้วก็เหมือนพระเจ้้าทรงรับรู้ได้ถึงความกังวลใจนั้น ประทาน ที่จอดรถมาให้เธอหนึ่งที่พอดิบพอดี
แต่ชีวิตไม่ง่ายเกินไปนัก เพราะมีรถที่จอดซ้อนคันบังอยู่ เธอต้องลงไปเข็นรถเหล่านั้นประมาณ 4 คัน
ด้วยความที่ต้องการจอดอย่างเร่งด่วน เธอผู้เอวบางนางนี้ จึงลงไปขยับรถด้วยตัวเอง
แล้วก็มีรถคันหนึ่งขับผ่านมา เป็นชายหนุ่ม สวรรค์โปรดฉันอีกครั้ง เพื่อนผมคิด
ชายหนุ่มลดกระจกลงและพูดด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ
"เฮ้ยย.....เร็วๆหน่อยเด่ะ"
ผมหวังว่าเค้าคงกำลังรีบ
3
ผมนั่งรถเมล์ไปทำงานครับ จึงพบเจอผู้คนมากหน้าหลายตา
แล้ววันหนึ่งขณะที่ขึ้นรถเมล์กลับที่พัก อยากให้นึกสภาพของปลากระป๋อง อย่างไรอย่างนั้น
คนแน่น เบียดเสียด แทบไม่มีที่ยืน ผมยืนใกล้กลับหญิงคนหนึ่ง ไม่สิ หญิง 1 ส่วนอีกคนไม่รู้
เพราะจริงๆแล้วเธอกำลังท้อง ท้องโย้เชียวครับ
เมื่อพนัดงานเก็บสตางต์มเห็นเข้า จึงหันไปหันมา พร้อมทำหน้าหงุดหงิด
"ช่วยลุกขึ้นให้คนท้องหน่อยค่ะ" ดูเหมือนจะไม่มีการตอบรับ ไม่เป็นไร คงไม่ได้ยิน
"ช่วยลุกขึ้นให้คนท้องหน่อยค่ะ" ไม่มีการตอบรับเช่นเดิม
แล้วหญิงคนนั้นก็พูดขึ้น ไม่เป็นไรค่ะ อีก 3 ป้ายก็ลงแล้ว
ดูเหมือน 2 ชีวิตที่ยืนอยู่จะมีน้ำใจเสียสละให้คนที่ทำงานมาเหนื่อยๆได้นั่งพักผ่อนกัน
ผมหวังว่าคนที่นั่งอยู่คงฟังเพลง หรือเพลียจนหลับไปเลยไม่ได้ยิน
4
หลังจากลงรถเมล์ตรงปากซอย ผมมักจะหาอะไรทานก่อนกลับมาที่ห้องเสมอ
เพราะหากกลับห้องก่อน ดูเหมือนผมจะขี้เกียจเกินกว่าจะเดินออกมาอีก
ไปเจอร้านขนมจีนและร้านข้าว ตั้งอยู่ใกล้กัน ระหว่างร้านมีโต๊ะตั้งอยู่ 4 แถว
ดูเหมือนจะเป็นของร้านขนมจีน 3 แถว เพราะผมเห็นผักวางเต็มโต๊ะ
ผมเดินไปสั่งข้าว เสร็จแล้วจึงเดินกลับมาหาที่นั่ง แต่ดต๊ะร้านข้าวเต็มเสียแล้ว
ผมจึงไปนั่งที่ร้านขนมจีน เพราะเห็นว่าอยู่ใกล้ๆกัน
เด็กเสิร์ฟคนหนึ่งเดินมาถึง "พี่รับอะไรครับ" "ผมสั่งข้าวครับ"
"ไปนั่งโต๊ะโน้น คนละร้านกัน"
ผมทำท่าลุกขึ้น พร้อมทำหน้างงเล็กน้อย พอเข้าใจครับ ว่าโต๊ะนี้ต้องการไว้ให้ลูกค้าเขานัง
แต่ในขณะนั้นมีโต๊ะว่างถึง 2 โต๊ะใหญ่...
โชคดีหน่อยตรงที่โต๊ะร้านข้าว มีคนลุกขึ้นพอดี
ผมมาัานั่งด้วยความเข้าใจร้านขนมจีน แต่ก็อดคิดไม่ได้...
ผมหวังว่าลูกค้าเค้ากำลังจะเยอะในไม่ช้า จึงต้องจัดโต๊ะเตรียมไว้
5
ผมว่าตอนนี้อากาศร้อนเป็นพิเศษ แม้จะเข้าหน้าฝนแล้วก็ตาม
ผมเพิ่งรับรู้และสำนึกถึงปัญหาโลกร้อนก็วันนี้เอง
ดูเหมือนโลกเรากำลังร้อนเกินไป
เพราะผมสังเกตุเห็นไม่ใช่มีเพียงแต่น้ำแข็งเท่านั้นที่ละลาย
ดูเหมือนน้ำใจก็ละลายหายไปด้วย
ปัญหาโลกร้อน น่ากลัวจริงๆ...
ผมหวังว่าพวกเราจะช่วยกันแก้ไขได้ทัน
หวังว่าโลกนี้คงไม่ร้อนจนเกินไปนัก
6
ผมหวังมากไปไหม
